Tango wobec szekspirowskiego Hamleta
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Odwołanie do dramatu Szekspira są w tangu dość wyraźne i łatwe do uchwycenia. Pierwszym z nich jest zarysowanie rodziny, która w obu utworach pełni funkcję swoistego pars pro toto.

Eleonora, podobnie jak Gertruda, zdradza swego męża, Ala-Ofelia cierpi z powodu nieodwzajemnionej (tak jej się przynajmniej wydaje) miłości, a Edek przejmuje władzę niczym Fortynbras (swoją drogą jego imię znaczy właśnie „silna ręka” – z francuskiego fort bras to dosłownie silne ramię). Tak jak Hamlet, Artur dwukrotnie wraca do domu, mając u swego boku Horacja, choć u Mrożka zostaje on rozbity na dwie osoby – najpierw jest to Eugeniusz, potem Edek. Teatralne eksperymenty Stomila można uznać za echo występującej na zamku Klaudiusza trupy aktorskiej, a nocne rozmowy Artura z ojcem – za odwrócenie spotkań Hamleta z Duchem, który żądał, by zmazać z niego hańbę zdrady.

Innym elementem łączącym te dwa dramaty jest książka, czy też w przypadku Artura – książki. Badacze do dziś nie są zgodni co do faktu, jaką lekturę czytał Hamlet.

„Hamlet XX wieku” za jakiego można uznać głównego bohatera Tanga, w chwili pierwszego pojawienia się na scenie ma ze sobą podręcznik medycyny, mowa jest także o tym, że studiuje filozofię, więc oczywistym zdaje się fakt, że literatura przedmiotu i w tym wypadku nie jest mu obca. Skąd akurat takie książki? Na początku lat 60. zachodziły gruntowne zmiany światopoglądowe. Po raz kolejny zadawano pytania o istotę człowieka i świata, sprowadzoną do relacji na płaszczyźnie natura – społeczeństwo. Synteza części nauk społecznych i biologii zaowocowała tym, że te same aspekty funkcjonalne wzorów i ról kulturowych, jakie dotąd badano wśród tzw. społeczeństw prymitywnych, dostrzeżono także w społeczeństwach wysoko zorganizowanych. Wykształciła się nowa dziedzina nauki – socjobiologia, która głosiła, że naturę ludzką warunkuje przeszłość ewolucyjna, a nie – jak sądzono – teraźniejszość kulturowa, natomiast polityczno-społeczne zachowania człowieka mają swoje korzenie w dziedzictwie świata zwierzęcego – mowa tu o agresji, potrzebie dominacji i posiadania własnego terytorium. Okrzyk Artura
„ja nie mogę żyć w takim świecie!”
jest wyrazem sprzeciwu właśnie wobec takiej interpretacji człowieka i jego otoczenia. Jego początkowa obojętność a potem niechęć okazywana wobec przejawów cielesności i seksualizmu (nocna rozmowa z Alą i reakcja na wiadomość o zdradzie matki) są tego dowodem. Dodatkowo podkreślają ten fakt słowa Eugenii, która pyta wnuka ironicznie:
„Dlaczego nie idziesz do klasztoru?”
Klasztor jest przciez miejscem odosobnienia, ucieczki od świata cielesnego i zmysłowego.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Mrożek wobec teatru absurdu
2  Mit wolności w Tangu
3  Tango - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Tango wobec szekspirowskiego Hamleta


  • Myślę, że ważnym elementem wspólnym są także słowa (notabene nawiązując już do elementu książki) Stomila z końca sztuki, który po gorącym przemówieniu Artura stwierdza: "To tylko szczeniackie zabawy. Słowa, słowa, słowa." Sądzę, że to równie warty podkreślenia element, choć jak już wspomniałem, wiąże się to z omówionym problemem książki. Pozdrawiam P.S. Swoją drogą bardzo dobra sztuka, choć w pewnym momencie byłem rozczarowany i nieco zirytowany, lecz puenta wszystko zrekompensowała.
    Michał (mjj91 {at} onet.eu)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: