Mit wolności w Tangu - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Czy wiesz, ile trzeba było odwagi, żeby zatańczyć tango?”
– pyta Stomil Artura. Już sam tytuł przywołujący ów ognisty argentyński taniec odwołuje się do wolności (rozumianej w sensie przekroczenia barier moralnych). Ten taniec argentyńskich biedaków wywodzi się z drugiej połowy XIX wieku i czerpie z habanery (taniec kubański rozpowszechniony w Hiszpanii) oraz flamenco. Początkowo uznawany za wysoce nieprzyzwoity i uwłaczający kobiecej czci, w latach 20. XX wieku zdobył on wielką popularność w Europie. Tańczenie tanga było nie tylko wyzwaniem rzucanym pruderyjnej mieszczańskiej moralności, ale także – z uwagi na jego pochodzenie – całej kulturze europejskiej, obnażało bowiem prawdziwą, sensualną naturę człowieka i dawało możliwość wyrażania potrzeb i popędów organizmu.

Kiedy jednak w finałowej scenie Edek „porywa” Eugeniusza do la cumparsity, z tanga wyparowuje cały sensualizm uzasadnionej biologicznie podległości. Pozostaje jedynie dyktat czystej siły fizycznej. Tym samym tango staje się figurą uwięzienia. Uwolniona niegdyś z konwenansów natura kończy swoje bytowanie w anarchii, poddając się nowej hierarchii, jaką tworzy wola silniejszego, czyli Edka. Jak mówi Stomil:
„Zdawało mi się, że to międzyludzkie rządzi nami i za to ludzkie mści się, zabijając nas. Ale widzę, że to tylko Edek.”
„Międzyludzkie” symbolizuje tutaj konwenanse będące wynikiem umowy społecznej, a „ludzkie” – bunt Artura, jego upomnienie się o prawa należne człowiekowi, czy też szerzej – owym mszczącym się ludzkim jest dzika natura, która za nic ma wszelkie konwencje.

Także relacjami rodzinnymi w Tangu rządzi idea pełnej, posuniętej aż do granic, czy też raczej p o z a jakiekolwiek granice wolności. Urasta ona do roli absolutu, któremu z przekonania (Stomil, Eleonora) lub z przymusu (Eugeniusz), ulegają bohaterowie dramatu.

Stomil jako artysta-eksperymentator postuluje pełną wolność sztuki, Eleonora – kobieta wyzwolona, żyje w pełni swobody obyczajowej; także ich dom poprzez panujący w nim chaos i nagromadzenie dziwacznych sprzętów podporządkowany jest zasadzie totalnej wolności. Równie „awangardowe” jest zachowanie postaci oraz ich stroje: babcia w dżokejce i trampkach, Eugeniusz w szortach noszonych do staromodnego żakietu itp. Relacje między nimi zupełnie nie pokrywają się z tymi, jakie odnajdujemy w świecie rzeczywistym: Eugenia zachowuje się raczej jak młoda dziewczyna niż babcia, Eleonora w niczym nie przypomina statecznej matki i żony, jaką powinna być choćby z racji wieku, podobnie Eugeniusz, który bardziej podobny jest w sposobie zachowania do chłopca niż do szacownego wujaszka. Wszyscy oni są zdecydowanie mniej dojrzali i odpowiedzialni od najmłodszego członka rodziny, jakim jest Artur. To on, choć ma zaledwie 25 lat, napomina i próbuje zmusić starszych, by zachowywali się stosownie do wieku i roli społecznej, tak jak robią to rodzice wobec niesfornego dziecka.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Tango - streszczenie
2  Tango wobec szekspirowskiego Hamleta
3  Tango - cytaty



Komentarze: Mit wolności w Tangu

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-10-20 19:30:59

Ja się zgodzę z Matgaggerem. Moim zdaniem głównym celem Artura nie było wcale "ugrzecznienie" rodziny. On po prostu chciał się buntować. Ale, że to rodzina się buntowała w tradycyjny dla młodych sposób, to on musiał buntować się "nienormalnie".


2018-10-16 16:00:01

ja natomiast uwazam ze nie mozna tego wszytekiego brac doslownie poprostu ukazana jest tu sprawa pozadku na swiecie i sprwy politycznewynika z tego ze takie odejscie od jakiejs hierarhi nie niesie za soba nic dobrego jak widac w tej ksiazce:)


2018-10-14 20:23:02

"figury uwięzienia" i inne Nie mozna było tego napisać jak najprostrzym językiem, żeby przed maturą ludzie mieli łatwiej a nie popisywać się poetyckimi stwierdzeniami?


2018-10-04 17:58:12

A mnie cholernie wkurza to ze tak wiele ludzi popelnia takie bledy slownikowe. Anarchia to nie jest synonim chaosu!! Anarchia to nie jest bezład, bałagan itd itp. wpiszcie sobie w wikipedie "anarchia" lub "anarchizm" i zobaczycie. Anarchia to struktura spoleczno-polityczna bez ODGÓRNEJ władzy. Poczytajcie o tym troche, bo to naprade ciekawy temat.


2018-09-26 14:22:11

Matgagger:"On raczej pragnie przeżyć okres młodzieńczego buntu, który jest niezbędny do pełnego rozwoju młodego człowieka. Jednak w obecnym stanie rzeczy jest to nimożliwe, dlatego stara sie przywrócić formę". Dobrze mówisz. Pozwólcie, że dodam parę słów od siebie: Artur chce się zbuntować, ale nie może, bo pokolenie jego rodziców sprawiło, że nie ma już żadnych zasad i granic, przeciwko którym mógłby się buntować. Buntuje się więc przeciwko brakowi zasad i żąda ich ustalenia. Mamy tu do czynienia z paradoksem.




Streszczenia książek
Tagi: